“เสียงใครน่ะแก้ว” เพียงขวัญขยับตัวเข้าใกล้เด็กสาว แก้วใจถอนหายใจเบาๆ
“เสียงพี่ดินค่ะ”
“พี่ดิน!” เพียงขวัญเบิกตากว้าง มองตามเด็กสาวที่ลุกไปเปิดไฟแล้วเดินไปที่หน้าต่าง ก่อนจะรีบลุกตามไปยืนข้างกัน ภาพบดินทร์กำลังใช้บันไดลิงพาดกับวงกบหน้าต่าง แล้วปีนขึ้นมาทำให้หญิงสาวเบิกตากว้าง
“มาทำไม” แก้วใจถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เพราะยังงอนเรื่องที่เขาชมคนอื่น ถึงจะเป็นคนอื่นที่เธอรักดังพี่สาวแท้ๆก็เถอะ เพียงขวัญมองหน้าเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างกันสลับกับมองบดินทร์ที่ตอนนี้มายืนอยู่ในห้องเรียบร้อยแล้ว
“คิดถึงแก้ว” บดินทร์รู้ว่าเด็กสาวงอนอยู่ก็ออกตัวอ้อนสุดตัว เด็กสาวถูกบอกคิดถึงยืนบิดกายอายม้วนต้วน สองหนุ่มสาวยืนมองหน้ายิ้มให้กันไม่พูดไม่จา
“อะแฮ่ม!” เพียงขวัญกลายเป็นอากาศธาตุไร้ตัวตน กระแอมกระไอแสดงตนให้ทั้งสองสนใจเธอบ้าง
“ขวัญ/พี่ขวัญ” สองหนุ่มสาวเรียกชื่อเธอขึ้นพร้อมกัน
“ค่า...ยังมีขวัญอยู่ในห้องนี้อ
