เช้าวันใหม่...
กลิ่นหอมกรุ่นของแพนเค้กและเบคอนทอดกรอบลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ หลงไคเหรินกำลังยืนหน้าเตาทำอาหารเช้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
ฮานะที่เพิ่งตื่นนอนเดินงัวเงียออกมาจากห้องนอนพร้อมกับลูกหมูสามตัว
“ป๊าเพนกวินทำอะไรคะ หอมจังเลย~” เคธี่วิ่งเข้าไปเกาะขา
“แพนเค้กรูปหมีของโปรดเด็กๆ ไงครับ” เควินย่อตัวลงอุ้มไคลีย์ที่เดินเตาะแตะตามมาด้วยมือเดียว ก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานให้ฮานะและลูกชาย “อรุณสวัสดิ์ครับเมียจ๋า อรุณสวัสดิ์ลูกชายป๊า”
“อรุณสวัสดิ์ครับป๊า” คาร์ลตอบรับอย่างว่าง่าย
ส่วนฮานะทำหน้าตึงใส่คำว่า ‘เมียจ๋า’ แต่ก็ยอมเดินมาช่วยจัดโต๊ะอาหาร
เคธี่ชะโงกหน้ามองจานแพนเค้กบนโต๊ะตาโตเป็นประกาย “ว้าววว แพนเค้กคุณหมีน่ากินจังเลยค่ะ! ป๊าเพนกวินทำอาหารเก่งที่สุดเลย!”
“แน่นอนครับ ป๊าทำสุดฝีมือเลยนะ โดยเฉพาะจานนี้...” เควินวางจานแพนเค้กที่ถูกตกแต่งด้วยสตรอว์เบอร์รีหั่นเป็นรูปหัวใจลงตรงหน้าฮานะ พร้อมกับ
