2 เดือนต่อมา...
เควินนอนตะแคงเท้าแขนลูบไล้หน้าท้องภรรยาไปมาอย่างทะนุถนอม ปากก็บ่นกระปอดกระแปดกับลูกชายทั้งสองคนในครรภ์
“ใกล้ได้เจอกันแล้วนะครับลูกชายป๊า”
“น้องแฝดฮะ รีบออกมานะพี่เตรียมหุ่นยนต์ประกอบร่างไว้รอแล้ว ป๊าเพิ่งซื้อให้ใหม่เซตใหญ่เลย คาร์ลจะแบ่งให้น้องเล่นด้วย!”
อัศวินตัวจิ๋วที่นั่งขัดสมาธิอยู่อีกฝั่ง เอาแก้มยุ้ยๆ แนบลงกับหน้าท้องหม่ามี้ กระซิบเรียกน้องเจื้อยแจ้ว
ปึ้ก! ปึ้ก!
ทารกแฝดในครรภ์พร้อมใจกันถีบหน้าท้องหม่ามี้จนนูนปูดขึ้นมาเป็นรอยเท้าเล็กๆ ทำเอาสองพ่อลูกเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น
“เฮ้ย! ฮานะ! ลูกถีบพี่! ถีบแรงมากด้วย! สงสัยจะอยากออกมาเตะบอลกับป๊าแล้วแน่ๆ เลย” เควินร้องลั่นลูบรอยปูดบนหน้าท้อง
“น้องแฝดถีบแก้มคาร์ลด้วยฮะหม่ามี้! น้องแฝดพลังเยอะจังเลย!” คาร์ลหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ
“โอ๊ย... สองแสบนี่ก็ถีบเก่งจังเลยค่ะ หม่ามี้จุกหมดแล้วนะลูก” ฮานะหัวเราะลูบพุงตัวเองเบาๆ เ
