เช้าวันต่อมา... ร่างบางที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาขยับตัวยุกยิก ก่อนค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ความรู้สึกปวดร้าวแล่นริ้วไปทั่วศีรษะราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบ อาการแฮงก์จากไวน์ราคาแพงเมื่อคืนกำลังเล่นงานอย่างหนัก หญิงสาวยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองทว่าสัมผัสเย็นวาบจากอากาศภายนอกที่ปะทะผิวเนื้อ ทำให้ต้องก้มลงมองสำรวจตัวเอง... ใต้ผ้าห่ม... เธอไม่ได้ใส่อะไรเลยสักชิ้น ร่างกายเปลือยเปล่าแถมยังมีรอยจ้ำสีแดงกุหลาบแต้มอยู่ตามเนินอกและลาดไหล่เต็มไปหมด ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนค่อยๆ ไหลย้อนกลับมาในหัวเป็นฉากๆ ‘จะกินคุณไงสุดหล่อ!’ ‘หนูเกลียดพี่... แต่หนูก็รักพี่... ทำไมหนูต้องรักคนใจร้ายแบบพี่ด้วย...’ “กรี๊ดดดด! ยัยฮานะ! ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย!” หญิงสาวหวีดร้องสบถด่าตัวเองในใจ ยกสองมือขึ้นปิดหน้าตัวเองที่ตอนนี้ร้อนฉ่าจนแทบจะระเบิด อยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้พ้นๆ เธอเป็นคนเริ่มก่อน เธอเ

