คฤหาสน์ตากอากาศหลังใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางทัศนียภาพอันงดงามของเมืองโพรวองซ์ ประเทศฝรั่งเศส
ข้างหน้าคือทุ่งดอกไม้หลากสีสันที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ ถัดไปคือไร่องุ่นสุดลูกหูลูกตาที่กำลังออกผลผลิต
ทันทีที่รถจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ เสียงเจื้อยแจ้วของแก๊งเด็กแสบที่ดังลั่น
“คุณย่า! /คุณย่าแคร์ค่าา!”
คาร์ล เคธี่ และไคลีย์ วิ่งแข่งกันตรงดิ่งเข้าไปหา ‘มาดามแคร์’ ที่ยืนกางแขนรอรับหลานๆ อยู่ที่หน้าประตูด้วยรอยยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนรวบตัวเด็กๆ ทั้งสามคนเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงด้วยความคิดถึง
“โอ้โห! หลานย่า โตขึ้นตั้งเยอะเลยนะเนี่ย! มาให้ย่าหอมให้ชื่นใจหน่อยเร็ว!” แคร์หอมแก้มซ้ายขวาของหลานๆ เรียงคนอย่างมันเขี้ยว
“คาร์ลคิดถึงคุณย่าที่สุดเลยฮะ! ที่นี่สวยจังเลย มีดอกไม้เต็มไปหมดเลย!” พี่ชายคนโตเจื้อยแจ้ว
“เคธี่ก็คิดถึงคุณย่าค่ะ! ดอกไม้หอมม้ากมากเลยค่ะ!” สาวน้อยทำจมูกฟุดฟิด
“ไคลีย์ยักคุณย่าแคร์
