ตอนที่ 15:เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

" โอ๊ยยย ซี๊ดดดด " ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการที่แปร๊บบบตรงกลางกายเมื่อคืนโดนลงโทษไปมันทำให้ฉันไม่กล้าขัดคำสั่งเขาอีกแล้วคนอะไร(เx็ด)ดุเป็นบ้า " ตื่นแล้วเหรออีเมีย " พี่ยักษ์เดินเข้ามาหาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวที่พันท่อนร่างเข้าไว้เกือบจะหลุดอยู่แล้วนั่น " อะ..อื้ม " จู่ๆก็รู้สึกเขินๆแหะ " ยา กูซื้อมาให้ " เขาส่งแผงยาคุมมาให้ฉันแล้วส่งขวดน้ำมาให้ ฉันอ่านวิธีการกินแล้วกินเข้าไปก่อนจะส่งยาคืนเขา " ไปอาบน้ำไป หรือต้องไปช่วย " พี่ยักษ์ยืนพิงตู้เสื้อผ้ามองฉัน " ไม่ต้องๆ " ตอนแรกก็คึกคักดี๊ด๊ามาตอนนี้กลับเขินและอายมากกว่า " มึงอายรึไง " พี่ยักษ์เปิดตู้เสื้อผ้าหาชุดแล้วถามฉัน " … " จู่ๆมาถามอะไรแบบนี้กันเล่าอีผัวบ้า " เดี๋ยวก็ชิน " พี่ยักษ์พูดแล้วดึงแขนฉันให้ลุกตามแต่ฉันขืนไว้ พูดง่ายเนาะเดี๋ยวก็ชิน " ลุก!เร็วๆ " เขายังคงฉุดกระชากลากถูฉันให้ตามไปอยู่นั่นแหละ จนในที่สุดฉันก็ต้องปล่อยผ้าห่มออกแล้วค่อยๆยื่นมือไปรับผ้าเช็ดตัวจากเขา " เจ็บมั้ย " เขาถามแล้วยืนจ้องฉันด้วยตาสายตาที่ไม่เป็นมิตรเอาซะเลย " จิ๊! เจ็บสิคะเพราะพี่นั่นแหละ แล้วก็หันไปเลยนะ " ฉันจิ๊จ๊ะปากใส่เขาอย่างหงุดหงิด " หึๆเป็นเมียทีสั่งใหญ่เลยนะมึง ไหนกูดูดิ้" พี่ยักษ์เดินมาด้านหน้าฉันแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ " อย่ากวนได้มั้ยคะพี่ยักษ์ " ฉันพูดกับเขาอ้อนๆ " ทำหน้าแบบนี้อยากโดนอีกรึไง " เขากระชากฉันไปจูบแบบไม่ทันตั้งตัวก่อนจะไซร้คอฉันแล้วดูดเม้มแรงๆ " พี่ยักษ์ อื้อออ หยุดเลยนะ " ฉันดันเขาออก " จิ๊ " เขายอมผละออกแต่ทำสีหน้าเหมือนเด็กโดนขัดใจสุดๆแถมยังจิ๊ปากใส่ฉันอีก " ไปเร็วๆจะพาไปหาไรกิน ยืนจ้องหน้าเดี๋ยวก็โดนอีกหรอก " ฉันรีบหันหลังเปลี่ยนผ้าทันทีโดยเขาเองก็ยืนจ้องฉันไม่วางตา พออาบน้ำเสร็จเขาก็หาเสื้อผ้าเขามาให้ฉันใส่ตัวยั่งกะยักษ์อะ ฉันบอกให้พี่ยักษ์พาไปเปลี่ยนชุดก่อนแล้วค่อยไปเขาก็ทำตามอย่างว่าง่ายเลยให้ได้แบบนี้ตลอดเหอะ " ห้องผู้หญิงเxี้ยไรโคตรรก " เขาชิงเข้าห้องนอนฉันก่อนเลยพอเข้าห้องได้ ก่อนจะหยิบเสื้อในฉันขึ้นมาแล้วโยนใส่ตะกร้า " ก็คนไม่อยู่จะให้สะอาดได้ไงล่ะคะ " ฉันเปิดตู้เสื้อผ้าก่อนจะหาเสื้อแขนยาวคอเต่าบางๆมาใส่ขืนใส่เกาะอกคนได้มองทั้งห้างแน่ " หึๆสมน้ำหน้า " พี่ยักษ์ทิ้งตัวลงกับเตียงฉันแล้วพูดเยาะเย้ยฉัน " เพราะพี่นั่นแหละนิสัยไม่ดี " ฉันหันหลังกลับมาหากางเกงขาสั้นสุดติ่งก่อนจะปิดตู้ " เปลี่ยนตรงนี้แหละ เสียเวลา " พี่ยักษ์พูดแล้วลุกนั่งเขาแขนค้ำเตียงมองฉันไล่สายตาขึ้นลงไปมา " .. " ฉันชิ่งเข้าห้องน้ำก่อนจะเขาจะลุกขึ้นแล้วล็อคกลอนด้วยความรวดเร็ว ไว้ใจไม่ได้เขาหื่นจะตายไป " อีตัวแสบ! " เขาตะโกนตามหลังฉันมาพอฉันเปลี่ยนเสร็จก็แต่งหน้าแต่งตาอยู่พักนึงโดยที่พี่ยักษ์ก็เดินสำรวจลื้อนู่นนี่ฉันออกมาดู " นี่ใครพ่อกับแม่มึงอ่อ " พี่ยักษ์ชูรูปขึ้นมาให้ฉันดู ตุ๊บ! ฉันรีบวางที่ดัดขนตาอย่างไวแล้วไปดึงรูปมาจากมือเขา " เก็บไว้ ห้ามลื้อออกมา " ฉันเก็บรูปใส่กระเป๋าเดิมจนหมด " ทำไมต้องห้าม " พี่ยักษ์ดึงกระเป๋ารูปไปไว้ด้านหลังเขา " … " ฉันเม้มปากแน่นไม่รู้จะพูดยังไงออกไปดี " ท่านเสียแล้วรึ… " " จะบ้าเหรอคะ! " ฉันรีบสวนพี่ยักษ์ทันที " แล้วทำไมต้องไม่ให้กูดู " พี่ยักษ์เปิดกระเป๋าอีกครั้งแล้วหยิบภาพนั้นขึ้นมาภาพที่มีคนสองคนที่บังคับฉันมาตลอด " พี่ยักษ์!! " ฉันเข้าไปคว้าแต่พี่ยักษ์หลบดันจนฉันหมดความอดทนเดินหนีเขาเข้าห้องน้ำแทน ฉันไม่อยากเห็นรูปนั้นรูปที่มีแต่ความทรงจำที่เจ็บปวดรูปคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อแม่แต่ไม่เคยทำหน้าที่พ่อแม่ให้กับฉันเลยสักนิด " น้อยหน่า " พี่ยักษ์เคาะประตูเรียกฉัน " … " ฉันปาดน้ำตาแล้วปิดปากกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นไม่ให้เล็ดลอดออกไป " เป็นอะไร เปิดประตูให้กูหน่อย " พี่ยักษ์เรียกฉันซ้ำๆให้เปิดประตูให้ฉันปาดน้ำตาจนหมดแล้วมองตัวเองในกระจก เมื่อไหร่จะลืมเรื่องร้ายๆที่ผ่านสักทีฉันทรมานที่ต้องจดจำสิ่งที่เลวร้ายนั้นแล้วนะ แกร๊ก!! " เป็นอะไร บอกกูดิ้ " ทันทีที่ฉันเปิดประตูพี่ยักษ์ก็เข้ามากอดฉันทันที " ปะ..เปล่าค่ะ " ฉันกอดตอบเขาแล้วดมกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆของเขาที่ได้กลิ่นทุกวันอย่างเต็มปอด " กูเป็นผัวมึงแล้วนะ ไม่เชื่อใจกูเหรอ " พี่ยักษ์ผละกอดออกแล้วจ้องหน้าฉันอย่างรอคำตอบ " … " ฉันมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่ควรที่จะมาฟังเรื่องเลวร้ายของฉันเลยสักนิด " งั้นอยากเล่าก็เล่าแล้วกันกูจะไม่เซ้าซี้มึง " พี่ยักษ์ลูบหัวฉันเบาๆ โง้ยยยละมุน ปั๊ก! " โอ๊ะ! " ฉันร้องด้วยความเจ็บพอพี่ยักษ์เห็นฉันเคลิ้มก็เล่นดีดหน้าผากฉันอย่างแรงเลย " หึ ไปอีเตี้ยกูหิวแล้ว " พี่ยักษ์เดินนำหน้าฉัน " ทนไม่ไหวกินหน่าก่อนมั้ยคะ ผัวขา " ฉันดึงแขนเขาแล้วเอาหน้าถูๆกับแขนเขาเบาๆ " คิดดีแล้วใช่มั้ยที่พูด " พี่ยักษ์พูดแล้วหันหน้ากลับมาหาฉัน ฟังแล้วขนลุกชะมัด " อ่ะ หยอกๆ แหะๆ " ฉันยิ้มแห้งๆให้เขาถ้าแต่ก่อนก็กล้าสู้อยู่หรอกแต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว " ความอดทนกูมีจำกัด " พี่ยักษ์พูดแล้วเดินออกจากห้องนอนเลยทิ้งให้ฉันเอ๋ออยู่คนเดียว ชิ อดทนอดเทินอะไรกันเมื่อวานล่อไปซะหุบขาไม่ได้เลยเนี่ยเหรออดทน ห้าง พอถึงห้างพี่ยักษ์ก็ลงรถไม่รอฉันเลย ไม่มีเปิดประตูรถให้ไม่มีคาดเข็มขัดให้ไม่โรแมนติคเอาซะเลย " ทำหน้าอะไรของมึง " พี่ยักษ์หันมามองหน้าฉันตอนไหนไม่รู้แถมยังเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงอีก คิดว่าเท่ห์อ่อ " หน้าสวยไงคะ " ฉันตอบเขาแล้วฉีกยิ้มกว้างให้ก่อนจะทำหน้าบึ้งเหมือนเดิม " หน้าเหมือนหมาป่วยบอกสวย " พี่ยักษ์พูดแล้วเดินต่อ หนอยยยตัวเองหล่อตายแหละ เออหล่อ! " ก็ได้หมาป่วยนี่แหละเป็นเมียอะ " ฉันเดินตามไปชนไหล่เขาแล้วพูดใส่ดังๆ " เมื่อคืนกูคงเมาอะ " โหมันจะมาไปแล้วนะอีพี่ยักษ์ " งั้นก็กลับแล้วไม่กงไม่กินมันแล้ว " ฉันหันจะกลับแต่พี่ยักษ์ดึงกระเป๋าฉันไว้ฉันดึงกลับเขาก็ไม่ปล่อย " เป็นอะไรไหนบอกดิ้ งอแงไปได้กูแค่ล้อเล่นเอง " พี่ยักษ์กระตุกสายกระเป๋าฉันแล้วถามฉันไปด้วย " ก็พี่ไม่โรแมนติคเลยไม่สนใจหน่าด้วย " ฉันปล่อยกระเป๋าแล้วเดินหนีเขามาเลย น่าน้อยใจชะมัดเรื่องเล็กๆน้อยๆไม่เห็นจะสนใจเลย " มึงชอบที่กูเป็นแบบนี้ไม่ใช่รึไง " เขาเดินตามมามือก็ถือกระเป๋าสีชมพูของฉันไว้แน่นด้วย " ก็ใช่..แต่ก็อยากให้สนใจบ้างนี่นา " ฉันหันไปมองหน้าเขาแล้วหยุดเดิน " กูขอโทษ กูชินกับการที่มึงตื้อมากกว่าพอมึงงอแงกูตั้งตัวไม่ทันกูจะค่อยๆปรับแล้วกัน " พี่ยักษ์พูดแล้วลูบหัวฉันเบาๆ " งื้ออออ ผัวขาาาาาาา " ฉันอ้าแขน180องศาไปกอดเขาแต่เขาดันหัวฉันไว้ " แต่ก็ใช่ว่าจะแต๊ะอั๋งกูข้างนอกได้ " พี่ยักษ์กวาดสายตามองรอบๆฉันเลยมองตาม " อุ๊ย " ฉันรีบหุบแขนทันทีเลย คนยืนมองตาเป็นมันเชียว " ไปได้แล้ว " พี่ยักษ์เอาแขนมาพาดไหล่ฉันแล้วากฉันให้เดินตาม " เอากระเป๋ามาให้หน่าก็ได้ " ฉันแบมือรอกระเป๋าจากเขาๆก้มมามองหน้าฉันนิ่งๆแต่ไม่ส่งกระเป๋ามาให้ " กูถือเอง " เขาพูดแล้วจุ๊บหน้าผากฉันทีนึง อร๊ายยยโรแมนติคชะมัดเลย " เขินจังงงง พี่ทำโรแมนติคก็ได้นะเนี่ย " ฉันบิดซ้ายบิดขวาเขินจนตัวงอแล้วเนี่ย " อ้าวเหรอ กูพึ่งรู้ว่าถือกระเป๋าช่วยคนพิการมันโรแมนติค " เพร๊งงงงง!!! หน้าฉันแตกอีกรอบถึงจะคบกันแล้วความปากร้ายของเขามันก็ไม่ลดลงเลย " หน่าไม่ได้พิการซะหน่อย ผัวขาอะ " ฉันหยิกพุงเขาแรงๆแต่เขาไม่สะทกสะท้านเลย เหอะ " จะกินอะไรก็สั่งจะเอาอะไรก็บอก " พอเข้าร้านอาหารได้เขาก็นั่งไขว่ห้างดูเมนูแล้วพูดกับฉันอย่างป๋าเลย " แหมมมม ผัวขาล่ะก็ป๋าจริงๆเลย " ฉันยิ้มกรุ่มกริ่มให้เขา " เปล่า กูจะให้มึงซื้อให้กูด้วย " เพล๊ง! อีกละ เกือบจะอินเลิฟแล้วเชียว