ตอนเช้าฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวฉันลุกขึ้นจะไปหายากินฉันไปเปิดห้องเห็นพี่รามกำลังทำข้าวเช้าอยู่
" ตื่นแล้วหรอครับ พี่ทำกับข้าวอยู่รอแปปนึงนะ "
ฉันเลือกที่จะเงียบเราคุยกันว่ามีอะไรให้พูดแตาตอนนี้ฉันพูดไม่ออกจริงๆ ฉันหันไปหาเค้าลอยลิปมันยังอยู่จนฉันแน่ใจว่ามันคือลิปสติกผู้หญิงจริงๆ
ฮึก อึก ฮืออ ฉันร้องไห้ออกมา เค้าไม่เชื่อใจฉันแต่ไม่เห็นต้องไปทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเลยหนิ
" น้องฟังพี่ก่อน เมื่อวานพี่ไปกินละ.. "
" พอค่ะ ฮึก พอ อึก ฮืออ พายไม่อยากฟัง ฮึก "
" น้องพี่ขอโทษ ฟังพี่ก่อนได้ไหม "
" ฮึกๆ พะพายไม่อยากฟังค่ะ พะพายจะกลับหอ อึก "
" ไม่นะ น้องอย่าไปฟังพี่ก่อน "
พี่รามเดินตามฉันออกมาแต่ฉันวิ่งหนีออกมาทั้งๆที่ใส่ชุดนอนเงินหรือโทรศัพท์ฉันไม่ได้หยิบอะไรมาเลย ฉันโบกแท็กซี่ไปหามายกับเมย์ ฉันบอกให้แท็กซี่รอแล้วกดกริ่งเรียกมายกับเมย์
แม่บ้านเดินออกมาฉันเลยบอกให้เค้าไปตามมายหรือเ
