ฉันเผลอหลับไปจนเช้าฉันอาบน้ำแต่งตัวโทรหาพี่รามค่อแต่เค้าปิดเครื่องเหมือนเดิมฉันกำลังลงไปห้องครัวแต่ได้ยินเสียงปืนพ่อซะก่อน ปังง!!!ออกไปจากบ้านกูมึงเป็นใครห้ะ!!! ฉันออกไปดูก็ต้องตกใจพี่รามมาได้ไงเนี่ย!!!
" มาพอดีเลยลูก!! ไอ้นี่มันเป็นขโมยมันจะมาขโมยของบ้านเราโทรหาจ่าป้องให้พ่อหน่อยเร็ว!! "
ฉันมองไปที่พี่รามที่ยิ้มแป้นไม่กลัวลูกปืนอยู่
" พะพ่อๆใจเย็นๆนะคะ นะนี่แฟนพะพายเอง "
" เมียจ๋าาาาาพี่คิดถึง "
โอ้ยยยพี่รามก็เล่นอะไรตอนนี้ไม่รู้
" ห้ะะะ!!! ใครเมียจ๋ามึงนี่ลูกกูอย่าบอกนะว่ามึงๆๆ..มึงตาย!!! "
ปังๆๆ!! เสียงพ่อไล่ยิ่งพี่รามๆก็วิ่งมาหลบหลังฉัน
" มึงออกมาไอ้เวร!!! "
" ผมชื่อรามอสูรครับพ่อไม่ได้ชื่อเวร " พี่รามที่เกาะหลังฉันอยู่ตะโกนออกมา
" หนอยยย!!! ไอ้รามอสูรงั้นหรอ แม่!!!! แม่!!! เรียกรถโรงบาลเลยวันนี้ไอ้คนชื่อรามอสูรจะตาย!!! "
พ่อโยนปืนลูกซองทิ้งแล้วดึงพี่รามออกฉัน
" พ่อๆใจ
