1 เดือนต่อมา
เราต่างทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาคุยกันแต่คุยกันก่อนจะนอนทุกคืนอยู่แล้วถึงจะเหนื่อยแต่ก็โทรคอลทิ้งไว้ตลอด
" คุณหน่าคะ ลูกค้ารายใหญ่มาแล้วค่ะ " ฉันเงยหน้าไปมองเลขาที่เข้ามาบอก
" ค่ะ เดี๋ยวตามออกไป " ฉันจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองก่อนจะออกไปพบลูกค้า ลูกค้าคนนี้ก็คนที่นัดฉันกินข้าวไงแต่ฉันปฎิเสธทีหลังเพราะตอนนั้นอยู่กลับพี่ยักษ์
" สวัสดีค่ะ " ฉันกล่าวทักทายคนที่ยืนหันหลังให้อยู่ คุ้นๆแหะ
" สวัสดีครับพี่น้อยหน่า " พอหันกลับมาฉันถึงกับอ้าปากค้าง ทิว!!!
" เห๊ย! ทิวมาได้ไงอะ " ฉันอ้าปากค้างตาโตตกใจสุดขีด
" ผมมาทำงานแทนพี่ชายผมอะพี่ ดีใจจังที่ได้เจอพี่อีก " ทิวพูดแล้วยิ้มกว้างให้ฉัน นานเหมือนกันนพที่ไม่ได้เจอทิว
" ละ..แล้ว ตอนนั้นที่ทำงานเซเว่น " ฉันพยายามจะสื่อว่าไปทำๆไม
" อ๋ออออ นั่นเซเว่นพี่ผมเอง แหะๆจริงๆผมแค่อยากลองทำอะแต่ดันเจอพี่เลยทำยาวเลย " เชี่ยยยนี่โชคชะตาเล่นตลกอะไรกับตรูเ
