ทันทีที่ เมย์ ทรุดตัวลงร้องไห้และถูกเพื่อนบางคนรีบพาออกไปจากบริเวณนั้น ความวุ่นวายก็คลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว คราม ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองซากปรักหักพังของความสัมพันธ์เก่า เขาหันหลังให้กับอดีตอย่างเด็ดขาดและดึง ปลายฟ้า ออกมาจากวงล้อมของสายตาที่สอดส่องทันที การกระทำของเขาไม่ได้แสดงถึงความเร่งรีบหรือความตื่นตระหนก แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่เด็ดขาดราวกับ เฮดว๊าก กำลังออกคำสั่งให้สนามรบยุติลงหลังจากได้รับชัยชนะ
เขาพาเธอไปยังที่เงียบสงบที่สุดในมหาวิทยาลัย นั่นคือสวนด้านหลังคณะวิศวะฯ ที่มีต้นไม้ใหญ่บังสายตาผู้คน และสร้าง พื้นที่ส่วนตัว ให้กับพวกเขา เมื่อมาถึง คราม ปล่อยมือเธอ แต่ยังคงยืนประจันหน้ากับเธอด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้เมื่อคืนนี้กลับมาเย็นชา แต่แฝงด้วยความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้สำหรับเธอเท่านั้น ความเย็นชา นี้เป็นสิ่งที่โลกเห็น ส่วน ความอ่อนโยน มีเพียง ปลายฟ้า เท่า
