หล่อนหน้าแดงก่ำ เพราะรู้แล้วว่าเขาเย้าเล่น “คุณแซค อย่ามาพูดแบบนี้เลยค่ะ มันไม่ตลกนะคะ”
“ฉันก็ไม่ได้จะทำให้เธอตลกสักหน่อย เพราะฉันพูดเรื่องจริงๆ ยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกัน เพราะฉันเสียตัวไปแล้ว”
“คุณแซคน่ะ...” หล่อนเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ
“ไม่ต้องมาทำหน้ายุ่งเลย นอนเถอะ หรือว่าไม่อยากนอนกันล่ะ”
รอยยิ้มพรายบนใบหน้าหล่อจัดของแซคคารีย์เต็มไปหมด นี่หล่อนฝันไปหรือเปล่านะ
“นอน... นอนค่ะ”
“งั้นก็หยุดดิ้นยุกยิกได้แล้ว เพราะยิ่งดิ้น ฉันก็ยิ่งแข็ง”
“คุณแซค...”
“นี่เรื่องจริงนะ” แล้วเขาก็คว้ามือเล็กของหล่อนไปกุมบนท่อนชายของเขาที่มันยังขยายใหญ่โตไม่ยอมสงบ หล่อนอุทานตกใจพยายามจะชักมือหนี แต่เขาไม่ยอมง่ายๆ
“นี่ไง... เห็นไหมว่าฉันไม่ได้โกหก”
“คุณแซคบ้า...”
หล่อนเอียงอายจนเนื้อตัวแทบปริแตก และก็พยายามจะขยับตัวหนีไปนอนสุดขอบเตียง แต่อ้อมแขนของแซคคารีย์ก็ลากร่างเปลือยของหล่อนกลับมากกกอดทุก
