[คฤหาสน์อัศวรานนท์ ห้องขังใต้ดิน]
"เพี๊ยะ!"
เสียงฝ่ามือหนักๆ กระทบเข้ากับใบหน้าเล็กๆ ของเด็กชายวัย 9 ขวบ จนร่างผอมโซกระเด็นไปกระแทกกับผนังปูนเปลือยที่เย็นเฉียบ เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากมุมปากที่แตกยับ
"ไอ้เด็กมารหัวขน! กูบอกมึงกี่ครั้งแล้วว่าเวลามีแขก ห้ามเสนอหน้าขึ้นไปข้างบน!"
เสียงตวาดเกรี้ยวกราดของ เจ้าสัวธนากร ดังลั่นห้องใต้ดินมืดทึบ ชายวัยกลางคนในชุดสูทหรูหรยืนค้ำหัวลูกชายตัวเองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจขยะแขยง
ไมล์สนอนขดตัวอยู่ที่พื้น สองมือกุมท้องที่ปวดร้าวจากการถูกเตะเมื่อครู่ เขาไม่ร้องไห้... ไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด เพราะเขารู้ดีว่าน้ำตาไม่ได้ช่วยให้พ่อหยุด แต่จะยิ่งทำให้พ่อสนุกกับการทรมานเขามากขึ้น
"ถ้ามึงยังขัดคำสั่งกูอีก กูจะตีมึงให้ตาย!"
ปัง!
ประตูเหล็กถูกปิดกระแทกใส่หน้า ตามด้วยเสียงล็อคกุญแจจากด้านนอก ทิ้งให้เด็กชายวัย 9 ขวบจมอยู่ในความมืดมิดเพียงลำพัง…อีกครั้
