ระหว่างทางกลับบ้านนาธานขับรถมาเรื่อยๆ แต่ครั้งนี้ความรู้สึกของเขามันแปลกไปต่างจากเดิม เหมือนว่าอีกไม่ช้าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
“โทรหาเอเดนเดี๋ยวนี้!”
“มีอะไรคะ?”
“อย่าเพิ่งถาม” เขามองไปที่กระจกหลังเห็นรถตู้สีดำทึบกำลังขับตามเขาออกมาตั้งแต่อยู่โรงพยาบาล เขาชะล่าใจเองที่ครั้งนี้ไม่ยอมให้ลูกน้องตามมาด้วย
“มีคนตามมาพวกนายรีบส่งคนมา”
“มีอะไรเกิดขึ้นคุณหมอบลง” นาธานเริ่มหักเลี้ยวรถออกมาจากตัวเมือง เขาขับรถเร็วมากต้องรีบหนีออกไปจากตรงนี้ เพราะกลัวว่าคนข้างกายจะได้รับอันตราย
เมื่อรถตู้วิ่งเข้ามาขนาบข้างพวกมันลดกระจกลงเล็กน้อย และเล็งปืนมาฝั่งคนนั่งข้างคนขับเหมือนจงใจจะจัดการไอรินลดา
ปัง ปัง
“กรี๊ดดดด”
“ลดาหมอบลง!” ยังดีที่รถเขากระกันกระสุนเลยเกิดเพียงรอยร้าว เขารีบเหยียบคันเร่งหนีแต่พวกมันกลับไม่ยอมปล่อย ก่อนจะยิงมาอีกหนึ่งนัดครั้งนี้กระสุนเข้าทะลุยางรถยนต์ จนรถส่ายไปส่ายมาก่อนจะพลิกคว่ำ
