ตกเย็นไอรินลดาจึงมาตามที่เขานัดไว้ หญิงสาวนั่งบรรยากาศคืนนี้สวยมาก เธอมองออกไปยังพื้นกว้างใหญ่ทำให้นึกถึงเรื่องราวที่ผ่าน
“ช่วยบอกให้เขาหยุดเล่นได้ไหมคะ” เธอไม่ชอบเสียงไวโอลิน ไม่ชอบเวลามีใครมารบกวนตอนกินข้าวเมื่อหันมาบอกนาธารเสร็จจึงหันกลับไปมองวิวต่อ
“พอแล้วครับขอบคุณมาก” นาธานให้ทิปพนักงานไป ปกติไอรินลดามักจะชอบเวลาที่มีคนมาเล่นไวโอลินให้ฟัง เขาแปลกใจจนไม่รู้จะแปลกยังไง
“ทำไมคุณถึงไม่ชอบไวโอลินแล้ว?”
“ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ”
“โกรธเหรอที่ผมจูบคุณ” เขาถามย้ำอีกครั้ง เห็นหญิงสาวหน้าแดงเขาถึงมั่นใจว่าคงจะอายที่ถูกเขาจูบ
“ห้ามพูดถึงเรื่องบ้าๆ นั่นอีก”
“จูบกับผมคุณหาว่าเป็นเรื่องบ้า” เหลือจะเชื่อว่าคนอย่างนาธานถูกผู้หญิงต่อว่าเพราะถูกเขาจูบ เขามั่นใจว่าจูบของเขาไม่ได้ห่วยแตกขนาดนั้น
เขาจึงเลิกหาเรื่องและหยิบไวน์ขึ้นมาเปิดและรินใส่แก้วให้คนตรงหน้า เขาจำได้ว่าไอรินลดาชอบดื่มไวน์ยี่ห้อนี้มาดิ
