ครืด ครืด ครืด
ไอรินลดาถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นสายที่โทรเข้ามาคือนาธาน คนที่เธอไม่อยากจะเจอหน้ามากที่สุด เธอทำใจสักพักและกดรับสาย
“ว่า...”
“คุณทักทายผมแบบนี้เหรอ”
“มีอะไรก็พูดมา” แล้วจะให้เธอทักทายเขาแบบไหนกัน ที่ผ่านมาก็เป็นแบบนี้ตลอดวันนี้มาสนใจอะไร
“ผมจะเข้าไปรับคุณไปทานข้าวด้วยกัน” เขายอมสละเวลาอันมีค่าเพื่อพาหญิงสาวไปร้านอาหารที่ชอบ
“ไม่ไป!”
“เพราะอะไร” น้ำเสียงเขาเริ่มไม่พอใจขึ้นมาชวนไปไหนด้วยกันก็ไม่อยากจะไป แถมยังทำเหมือนเบื่อขี้หน้าเขาอีก
“ไม่ว่างค่ะ” ไม่อยากก็คือไม่อยากไปเข้าใจอะไรยากจัง พูดขนาดนี้ก็ควรรู้ตัวแล้วมั้งว่าเฮไม่อยากไปไหนมาไหนด้วย ตอนนั้นบอกความสัมพันธ์เป็นความลับแล้วตอนนี้คืออะไร?
“ไอรินลดาผมพูดกับคุณดีๆ แล้วนะ”
“ไม่ว่างฉันจะนอนแค่นี้นะ ถ้าโทรมาอีกฉันจะตัดสายทิ้งเลย” ไอรินลดากดวางสาย งานบวงสรวงวันนี้ทำให้เธอเหนื่อยล้ามาก เมื่อเหนื่อยก็ต้องนอนทำไมต้องออกไปปั้น
