บทที่ 42

1349 คำ

"ดินจะไปไหนลูก" "จะไปดูน้องฟ้าใสหน่อยครับ" "แม่ว่าอย่าเพิ่งไปดีกว่า" "ทำไมครับแม่" ชายหนุ่มที่กำลังจะออกมาจากบ้าน หลังจากที่ยืนมองอยู่ได้สักพักแล้ว ถึงกับหยุดแล้วหันกลับมาถามแม่ "ลูกอย่าลืม ว่าลูกเป็นได้แค่พ่อของน้องฟ้าใส ลูกไม่ใช่สามีของทอรุ้งอีกแล้ว" ทำไมนางจะไม่รู้ว่าอาการที่ลูกชายเป็นอยู่คืออะไร ดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางที่ฉุนเฉียว เขาตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง แล้วเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า ..ที่จริงกำหนดที่เขาจะกลับคือพรุ่งนี้..แต่ไม่รอแล้ว ได้กระเป๋าเสื้อผ้า ดินก็เดินออกมา "ไหนลูกบอกว่าจะกลับพรุ่งนี้ตอนเย็นไง" "อยู่ไปผมก็เหมือนคนไม่มีตัวตนอยู่แล้ว ผมไปนะครับแม่" เขาถือกระเป๋าเดินขึ้นรถ แล้วถอยออกมา "ขอบใจนะ" ทอรุ้งเดินออกมาส่งชนกันต์ จังหวะนั้นรถเก๋งของดินก็ขับผ่านไป "นั่นรถใคร" ที่ชนะกันต์ถาม เพราะคนขับรถเหยียบคันเร่งใส่จนเขาต้องได้มองตาม "รถของคนข้างบ้าน" "เดี๋ยวถ้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม