บทที่ 65

1302 คำ

เช้าวันต่อมา.. "เมื่อคืนเห็นไอ้เจ้ากันต์มันกลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ" "คะ?" แพรไหมที่เพิ่งจะเดินลงมาจากบ้าน ถึงกับตกใจเสียงถามนั้น "เออค่ะ" "แล้วตอนนี้มันไปไหนแล้วล่ะ มีเรื่องจะคุยกับมันก็ไม่ได้คุยสักที" เธอจะรู้ไหมว่าเขาไปไหน ยังไม่ได้คุยกันสักคำ "แล้วหนูเป็นยังไงบ้างมาอยู่ที่นี่" เห็นว่าเธอไม่ตอบก็เลยถามเรื่องอื่นไป "ก็..ดีค่ะ" ขณะที่กำลังพูดคุยกับเสี่ยชนะชัยอยู่นั้น ชนกันต์ก็ได้ขับรถเข้ามา "มาแล้วเหรอ พ่อมีเรื่อง.." "ไปเก็บกระเป๋า" ชนกันต์ไม่ได้พูดกับพ่อ เขามองมาที่เธอแล้วก็สั่ง "เก็บกระเป๋าไปไหน" "จะถามทำไม บอกให้เก็บกระเป๋าก็เก็บ" "ถ้าแกว่างแล้วค่อยคุยกับพ่อแล้วกัน" เสี่ยชนะชัยไม่เคยยอมใคร แต่กับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน..ก็เป็นแบบที่เห็นนี่แหละ แพรไหมกลับเข้าไปในห้องนอน และเก็บของทุกอย่างที่เป็นของเธอ เพราะคิดว่าเขาคงจะพากลับไปส่งที่บ้านแน่ "มาขึ้นรถคันนี้" ทีแรกเธอกำลังจะเดินไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม