บทที่ 36

1268 คำ

ที่เขาทำไปแค่อยากจะรู้ความรู้สึกของเธอ ถ้าเธอยังบอกให้หยุดอยู่ นั่นแสดงว่าทุกคำที่เธอพูดออกมา เพราะคิดแบบนั้นจริงๆ และคำตอบที่ได้ก็คือการพยักหน้า ถึงแม้เธอจะต้องการมากแค่ไหน แต่ก็อยากให้เขาหยุดเพียงแค่นี้ หลายวันต่อมา.. ช่วงหลังดินไม่ค่อยกลับบ้านเลยด้วยซ้ำ หมกตัวอยู่แต่กับงาน บางวันก็นอนมันที่มหาวิทยาลัยเลย อาจารย์หลายคนต่างก็เอ็นดูในความขยันของเขา มีอะไรช่วยได้ก็มักจะยื่นมือเข้ามาช่วย อย่างเช่นตอนนี้ดินมีห้องพักของตัวเองอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ซึ่งอาจารย์หลายคนที่อยู่ต่างจังหวัดก็พักอาศัยกันอยู่ที่นี่ด้วย ถึงแม้ช่วงนี้จะเป็นช่วงปิดภาคเรียน แต่อาจารย์ก็ไม่ได้หยุดเพราะต้องเตรียมงานในเทอมต่อไป "รุ่นพี่คะ" "ครับ" "ขอโทษค่ะแนนต้องเรียกว่าอาจารย์ใช่ไหมคะ" "แล้วแต่สะดวกจะเรียกเลยครับ มีอะไรเหรอครับ" "แนนอยากจะขอไลน์ของอาจารย์ไว้ค่ะ เผื่อว่ามีอะไรไม่เข้าใจจะได้ถาม" "ได้สิครับ" ชายหนุ่มก็เ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม