เมื่อคืนนี้จริงๆ ดินก็ไม่ได้ซ้ำหรอก เพราะงานยังกองท่วมหัวอยู่ และกว่าจะเคลียร์งานเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบสว่าง
"เมื่อคืนเขานอนตอนไหน" หญิงสาวตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้องแล้ว พอคิดถึงตอนที่เขาพูดหยอก ใบหน้านั้นก็ถึงกับแดงก่ำขึ้นมา "ทำไมคนที่เขารักถึงไม่ใช่เรา" มือเรียวลูบท้องเบาๆ แบบปลอบใจลูกไปในตัวด้วย แต่ที่จริงคือปลอบใจตัวเองนั่นแหละ
เธอต้องได้รีบสลัดความน้อยใจออกไป เพราะจะงี่เง่าไม่ได้ ไม่รักก็ไม่ต้องรักสิ ขอแค่ให้เขาดูแลเธอและลูกแบบนี้ตลอดไปก็พอแล้ว มันอาจจะเป็นการเห็นแก่ตัว แต่ถ้าเมื่อไรเขาจะไปเธอก็คงต้องได้ปล่อย
เที่ยงวันเดียวกัน..
"นายไม่กินข้าวก่อนเหรอ" ทอรุ้งออกไปซื้อกับข้าวมาเตรียมไว้ให้เขากินตอนเที่ยง
"ของีบก่อนแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวตื่นมากิน" ชายหนุ่มจับโทรศัพท์มาเพื่อจะตั้งเวลาปลุก ที่ต้องได้นอนพักเอาแรงก่อนเพราะเมื่อคืนนี้ไม่ได้นอนเลยก็ว่าได้
นั่งมองเขานอนอยู่ครู่หนึ่ง หญิง
