"ปล่อยนะดินนายจะบ้าเหรอ!" ทอรุ้งรีบเข้ามาช่วยชนกันต์เมื่อถูกดินกระชากคอเสื้อ
"กูถามว่ามึงไปไหนมา!" คำนี้ใบหน้าของดินหันมาพูดกับทอรุ้ง แต่มือยังคงไม่ปล่อยจากคอเสื้อ
"ไปไหนมันก็เรื่องของกู มึงเกี่ยวอะไรด้วย" ในขณะที่พูดกับดิน ทอรุ้งก็พยายามแกะมือของเขาออกเพื่อช่วยชนกันต์
"ดูเป็นห่วงมันจังเลยนะ"
"เป็นห่วงสิ ก็เหมือนกับแฟนของนายไง คงเป็นห่วงนายมากเหมือนกัน" ทอรุ้งมองเลยผ่านไปที่หว่าหวา เพราะตอนนี้เห็นเธอคนนั้นยืนเช็ดน้ำตา
"หึ!!" ดินปล่อยมือออกจากคอเสื้อของชนกันต์ แล้วก้าวถอยหลังไป พร้อมกับโอบไหล่หว่าหวาไว้ "ไม่ต้องร้องไห้นะครับ เข้าบ้านกัน"
"นายกลับบ้านไปเถอะ เราง่วงนอนแล้ว" ทอรุ้งทำเป็นไม่สนใจภาพที่เห็นตรงหน้า เธอหันไปบอกชนกันต์ที่เอาแต่ยืนอยู่เฉยๆ ไม่ตอบโต้ดินเลยแม้แต่นิดเดียว
"แน่ใจนะว่าจะนอนหลับ" ชนกันต์มองตามหลังทอรุ้งเข้าไป แล้วก็มองไปที่บ้านของดิน เรื่องนี้เพื่อนๆ รู้ดีว่าทอรุ้ง
