บทที่ 16

1433 คำ

"อึกอึก" ถ้าเสียตัวให้เขาไปเลยคงไม่เสียใจขนาดนี้ แต่นี่เราทำอะไรไม่ถูกใจเขางั้นเหรอทำไมถึงหนีกลับไปแบบนั้น วาดฝันไม่ได้ถามหรอกว่าทำไมเขาถึงหยุดแค่นั้น เพราะถ้าถามมันคงเป็นการบังคับใจอีกฝ่าย เหมือนว่าอยากจะเสียตัวให้เขามาก ชั้นล่างคอนโดหรู.. "มองอะไร" พอขึ้นมานั่งบนรถเพื่อนก็เอาแต่จ้องหน้า "สองชั่วโมง.." "แล้วทำไมไม่กลับก่อนล่ะ" "เผอิญว่าว่างมาก..กลับไปเมียก็ไม่อยู่บ้าน ก็เลยนั่งลุ้นว่าเมื่อไรเพื่อนจะลงมา" "ใกล้ได้บินหรือยังเนี่ย" "อ้าวอยู่ดีๆ ก็อยากไล่เราออกนอกประเทศซะงั้น" เช้าวันต่อมาในห้องผ่าตัด.. "คุณหมอคะความดันคนไข้ไม่คงที่แล้วค่ะ" "เตรียมเลือดเพิ่ม..ใครอยู่ข้างนอกเรียกหมอกฤษณะเข้ามาด้วย" "คุณหมอกฤษณะมีเวรบ่ายค่ะ" "แล้วคุณหมอโอโซนล่ะ" "คุณหมอโอโซนเข้าเวรเช้าค่ะ" แพทย์ผู้ช่วยรีบออกไปตามคุณหมอเข้ามา ว่าเรียกหมอกฤษณะไม่ปกติแล้ว พอเรียกหาคุณหมอโอโซนยิ่งดูไม่ปกติเพิ่มขึ้นไปอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม