"คืนนั้นคุณจำไม่ได้เหรอว่าผมเป็นคนทำ..."
"เป็นคนทำอะไรคะ" คนกำลังตั้งใจฟังว่าจะพูดอะไร อยู่ดีๆ ก็เงียบไปสะงั้น
"ก็เป็นคนทำชุดคุณขาดไง"
"คุณหมอจำได้เหรอคะ?"
"ทีหลังถ้ามีอะไรก็พูดกันสิ คุณจะให้ผมคิดเองเออเองเหรอ"
"หมายความว่ายังไงคะ" ก็เขาเป็นคนทำชุดเราขาดแล้วจะให้เราพูดอะไรล่ะ และเขาก็ขอโทษแล้วด้วยถึงแม้จะขอโทษแบบผ่านไปที ..เพราะวันนั้นเขาพูดแค่ว่า sorry แล้วต่อมาตอนที่เธอเปลี่ยนชุดกับแก้วใสเขาก็มองเธอแปลกๆ
"ก็เรื่องที่ผมทำชุดคุณขาดนั่นแหละ ทำไมไม่คุยกับผม"
"จะให้คุยอะไรคะ" คนจ้องจับผิดกับคนที่ถูกจ้องไม่รู้หรอกนะว่าเขาคิดอะไรอยู่
"คุยอะไรก็ได้ คุยเรื่องชุดที่ขาดก็ได้"
"จะให้ฉันคุยอะไรล่ะคุณหมอมองฉันแรงขนาดนั้น" ไม่ใช่ว่านานาจะไม่สังเกตสายตาตอนนั้น รวมถึงเธอก็ไม่รู้จักด้วยว่าเขาเป็นใครรู้แค่ว่ามาร่วมงานแต่งของเพื่อน
"ก็ผมเข้าใจผิดนี่"
"เข้าใจผิด..อย่าบอกนะคะว่า?" นานาเริ่มปะติดปะต
