กฤษณะรีบมาที่ลิฟต์แล้วกดขึ้นชั้น vip พอประตูเปิดออกที่ชั้นบนสุดของโรงพยาบาล ชายหนุ่มก็รีบเดินตรงไปที่ห้องนั้น
แกร็ก.. มาถึงเขาไม่พูดพร่ำเปิดประตูเข้าไปในทันที
"ปล่อยเธอ!" ชายหนุ่มรีบตรงเข้าไปกระชากร่างของเปรมวดี ออกมาจากอ้อมกอดของตาแก่ที่พ่อเลี้ยงภูตะวันเรียกว่าคุณลุง
"คุณหมอ.." เปรมวดีรอให้เขาออกเวรก่อนเธอถึงขึ้นมาชั้นนี้แต่ไม่คิดว่าเขาจะเห็นตอนที่เธอขึ้นมา
"เมื่อกี้คุณจะทำอะไรเธอ"
"หมอ.." ภูตะวันพยายามส่งสัญญาณให้เขาหุบปาก
"ผมไม่จำเป็นต้องกลัวคุณลุงคนนี้เหมือนคุณ ผู้หญิงคนนี้คือภรรยาของผม พวกคุณจะ.."
"อะไรนะ?!" เสียงนี้ดังแทรกขึ้นมาก่อนที่กฤษณะจะพูดจบด้วยซ้ำ
"พ่อคะ"
"พ่อ?"
"เมื่อกี้ไอ้หมอคนนี้มันพูดว่าอะไร"
"เขาบอกว่าภรรยาของเขาที่อยู่ข้างล่างค่ะ"
"ไม่ใช่แล้ว"
"พ่อฟังวดีก่อนค่ะ"
กฤษณะงงไปหมด สายตาเขามองไปดูคนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ภูตะวันทำอะไรไม่ได้แล้วนอกจากส่ายหน้าเบาๆ
