บทที่ 31

1386 คำ

"ก็ดีเหมือนกันนะ อยากจะรู้ว่างานเลี้ยงของโรงแรมเขาจัดยังไง" ตอนนี้คนที่ชวนกลับบ้านไปแล้ว ก็เหลือแต่นานาและวาดฝัน "ก็คงจะกินเลี้ยงเหมือนที่เราเลี้ยงกันมั้ง" "นั่นโรงแรมระดับ 5 ดาวเลยนะ อยากลองไปสักครั้งในชีวิต" ประโยคหลังนานาเหมือนพูดกับตัวเอง "ถ้างั้นก็ไปสิ" วาดฝันไม่มีความรู้สึกอยากไปเลย แต่ถ้านานาอยากไปเธอก็ไปเป็นเพื่อนได้ "ว่าแต่เขาใส่ชุดยังไงกันล่ะ" "ก็คงแต่งตัวเหมือนในละครทีวีมั้ง" "ถ้างั้นไม่ไปดีกว่าฉันไม่มีชุด" "ไม่มีก็ไปซื้อสิ พรุ่งนี้นัดเจอกันที่ห้างนะ" "แล้วจะเอาเงินไหนซื้อ" "มันจะชุดเท่าไรเชียวเดี๋ยวฉันออกให้" ดีเหมือนกันยังไม่ได้ตอบแทนที่เพื่อนคอยช่วยเหลือเลย ถือว่าครั้งนี้เป็นการตอบแทนเพื่อนแล้วกัน พอนัดแนะกันเสร็จทั้งสองก็แยกย้ายกลับบ้าน "?" วาดฝันลงรถประจำทางมองไปที่รถคันหนึ่งดูคุ้นๆ แต่คิดว่าคนมีเงินคงซื้อรถคล้ายๆ กันมาใช้มั้ง พอเธอเข้าไปในคอนโดรถคันที่เธอคิดว่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม