ตอนที่ 41 พันธะรักยากูซ่า ปึก! “อึก! เจ็บ” มือเรียวกำขอบอ่างจนสุดแรง ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก เมื่อเซนไคโร่นำเอาแก่นกายใหญ่เข้ามาในร่างกายของเธอ “เจ็บแป๊บเดียวนะ” เซนไคโร่กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือหนาเอื้อมไปวางประสานลงบนหลังฝ่ามือเรียว แทนการปลอบประโลม “อ๊ะ...อื้อ” คนตัวเล็กค่อยๆ ผ่อนคลายตัวเองตามการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้าของชายหนุ่ม ซึ่งมันก็ได้ผล เพราะทำให้เธอเองรู้สึกเคลิบเคลิ้มตามอย่างไม่น่าเชื่อ “พร้อมไหม” “อื้อ” คนตัวเล็กพยักหน้าให้แทนคำตอบ เซนไคโร่จึงค่อยๆ ขยับแก่นกายใหญ่ให้รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ “อ๊า...เบาๆ หน่อยเซนไคซัง” “พี่คิดถึงยูเมะจังมากเลยรู้ไหม” เซนไคโร่กระซิบข้างพวงแก้มแดงระเรื่อด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความกระสันในร่างกายเขาพลุ่งพล่านมากเกินกว่าที่จะหยุดทุกอย่างในตอนนี้ “หนู...อ๊า ก็คิดถึงเซนไคซังค่ะ” “อืม” เซนไคโร

