ร่างเล็กอยู่ในชุดซีทรูสีดำกระโปรงสั้น โชว์แผ่นหลังนวลเนียน ดวงตากลมเหม่อมองคนนอกร้านเดินผ่านเข้าด้านใน ผู้ชายส่วนมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นหันมายิ้มให้เดซี่ เพราะเธอเป็นคนที่น่ารักและดึงดูดในเวลาเดียวกัน
“มึงจะชวนกูมาดื่มอะไรหนักหนา ตัวเองยิ่งไม่สบาย พักตับบ้างนะเดซี่”
“วันนี้ กูได้ยินว่าพี่คอปเปอร์จะมาร้าน”
จุ้บแจงถอนหายใจออกมาแผ่วเบา เพราะสิ่งที่พูดไปเมื่อกี้แทบไม่เข้าหูคนฟัง แถมแก้วในมือของเพื่อนยังยกขึ้นดื่มอย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้าน
“แล้วไง? ลืมคนเก่าแล้ว?”
“มึงหยุดพูดถึงเขาซักทีเถอะจุ้บแจง”
“ก็ดูมึงสิ ชอบทำให้กูเป็นห่วง”
เดซี่พ่นลมหายใจออกมาอย่างหนัก แม้พยายามฝืนว่าตัวเองลืมธนินได้แล้ว แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับมองออกมาโดยตลอด เพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ
ร่างเล็กนึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เจ็บปวดเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ตอนที่เธอเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านของเขา เพื่อย้ายมาอยู่คอนโดคนเดียว ก่อนหน้าน
