ตอนอวสาน

ม่านมุกหันไปมองผู้ชายวัยฉกรรจ์คนที่หนึ่งอยู่ทางด้านขวามือด้วยความทึ่งจัด ผิวสีแทนน่ามองไม่ต่างจากผู้เป็นบิดา ทุกอย่างโรมพัทถอดแบบความคมสันมาจากรามิลแทบทุกกระเบียดนิ้ว ตั้งแต่ดวงตารียาวคมกล้า จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักสีเข้ม สรุปแล้วโรมพัทไม่ต่างจากเทพบุตรกรีกแม้แต่น้อย “สวัสดีครับคุณน้ามุก...” โรมพัทยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม “ไหว้พระเถอะพ่อโรม หล่อมากรู้ไหม...” “ขอบคุณครับ” โรมพัทเอ่ยขอบคุณเสียงทุ้มชวนฟัง พราวฟ้าระบายยิ้มพอใจ ก่อนหันไปเรียกบุตรชายคนสุดท้องที่นั่งเงียบเดาความรู้สึกไม่ออกเบา ๆ “ภาม ไหว้คุณน้ามุกสิจ๊ะ...” ชายหนุ่มผิวขาวใบหน้าถอดแบบมาจากผู้เป็นมารดาไม่ผิดเพี้ยน ตั้งแต่ดวงตากลมโตแต่คมกริบไม่ต่างจากใบมีดโกนที่อยู่ใต้คิ้วดกดำยาวเรียว จมูกโด่งเป็นสัน กรามแกร่งกระด้างมีสีเขียวของหนวดที่พึ่งจะถูกจำกัดออกไปไม่นานชัดเจน และสุดท้ายที่ยวนใจที่สุด ก็คงจะหนีไม่พ้นริมฝีปากสีแดงสดรูปก