ทันทีที่รถยนต์คันหรูขับเข้ามาในรั้วบ้านหลังใหญ่แล้วจอดเทียบหน้าบ้าน วายุก็ดึงคนตัวบางเข้ามากอด
“ไอ้ลม แกทำบ้าอะไรเนี่ย”
ขวัญข้าวยันคนตัวโตออกห่าง หันซ้ายขวาด้วยกลัวว่าแม่บ้านจะเดินผ่านมาเห็นทั้งที่เวลานี้น่าจะกำลังง่วนอยู่ในครัว แต่คนเอาแต่ใจกลับรั้งต้นคอเล็กมารับจูบ
สัมผัสคุ้นเคยที่ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะส่งผลให้เธอเผลอไผลไปกับเขาชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็เบี่ยงหน้าหนี
“ลม พอแล้ว”
“อีกหน่อยได้ไหม”
วายุโผเข้าหาแต่ขวัญข้าวยกมือสองข้างยันใบหน้าหล่อเหลา เอี้ยวตัวหนีสัมผัสร้อนแรงที่แทบทำเธอหลอมละลายคาอก
“ไม่ได้ เดี๋ยวป้าจิตออกมาเห็น แกกลับบ้านไปได้แล้ว”
“ป่านนี้ป้าจิตน่าจะทำกับข้าวอยู่ในครัว ไม่เดินออกมาแถวนี้หรอก จะแอบย่องขึ้นห้องเธอยังได้เลย หรือว่าเราจะขึ้นห้องกันดี”
“ทะลึ่ง นี่ยังไม่มืดเลยนะ มันจะหื่นเกินไปแล้วนะไอ้ลม อยากนักก็รีบอาบน้ำแต่งตัวไปผับ สาวของแกเยอะไม่ใช่เหรอ”
