“นายจะเอาไงกับฉัน เวกัส”
ทันทีที่ประตูหอพักราคาถูกปิดลง น้ำอิงในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นที่ยังไม่ทันถอดรองเท้าส้นสูงก็กระโจนผลักอกแกร่งของเวกัส
เขาที่ยังไม่ทันตั้งตัวเสียหลักเซถอยหลัง มือคว้าข้อมือเล็กกระชากเธอเข้าสู่อ้อมกอดในขณะที่แผ่นหลังกว้างปะทะผนังห้องจนจุก
“นี่ ปล่อยฉันนะ”
“ไม่ปล่อย”
“บอกให้ปล่อยไง ไอ้คนฉวยโอกาส”
เมื่อขู่เขาไม่สำเร็จจึงยกเท้าที่ยังมีรองเท้าส้นสูงขึ้นแล้วกระแทกลงบนรองเท้าผ้าใบราคาแพง
“โอ๊ย น้ำอิง”
แม้จะเจ็บแต่ก็กัดกรามข่มอารมณ์ เขารัดเอวบางแน่นแล้วยกตัวเธอขึ้น พาไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยกันทั้งที่ยังไม่ถอดรองเท้า
“ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ”
ริมฝีปากจิ้มลิ้มถูกปิดด้วยปากหยักได้รูป เขาบดเบียดเร่าร้อนทั้งยังสอดแทรกเรียวลิ้นลงไปกวาดต้อนความหวานจนเธออ่อนระทวยสิ้นฤทธิ์
มือใหญ่บีบขยำหน้าอกอวบ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาลงมาทั้งแถบ ทั้งถลกกระโปรงสั้นจู๋ขึ้นไปกองบนเอวแล้วรูด
