“กินเยอะ ๆ หน่อยข้าว ผอมไปแล้วนะ”
วายุตักอาหารใส่จานให้ขวัญข้าวท่ามกลางนักศึกษาเต็มโรงอาหารคณะบริหารธุรกิจ หลังจากที่คบหากันอย่างออกหน้าออกตา วายุก็มักจะมากินมื้อเที่ยงกับเธอเสมอ
และไม่ใช่แค่วายุคนเดียวที่มานั่งเฝ้าคนรักในโรงอาหาร คนที่ไม่ได้มีสถานะเป็นคนรักเสียทีก็ไม่ต่าง เมื่อเวกัสคอยตามตอแยน้ำอิงทุกวัน แม้ว่าเธอจะไม่ยินดีมีเขาคอยป้วนเปี้ยนเดินตามวุ่นวายก็ตาม
“ข้าวอ้วนจนชุดนักศึกษาปริแล้วนะลม” คนบ่นอ้วนยังหุ่นดีไม่มีไขมันส่วนเกินสักนิด
“อ้วนกว่านี้ก็ได้ นอนกอดอุ่นดี อีกไม่นานเราก็จะเรียนจบแล้ว ข้าวต้องเตรียมร่างกายให้พร้อมมีลูกนะ”
“เฮ้ย เรียนจบก็จะเล่นเลยเหรอวะไอ้ลม”
เวกัสเอ่ยแซวกลั้วหัวเราะ มือตักอาหารใส่จานให้น้ำอิงซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ
“ไม่อิจฉาสิวะไอ้เวย์ คนไม่มีสถานะไม่พูดมากนะ” วายุเกทับ
“ไอ้เหี้ย กูมีโว้ย สถานะน่ะ ตั้งไว้รอแล้ว แต่อิงยังไม่ยอมให้ใช้แค่นั้น”
“มันแปลว่าไม่ม
