“พอ ๆ อย่าพูดดีกว่า มันจะเข้าตัว กูไม่เชื่อว่ามึงจะให้ข้าวนอน จบนะ คืนนี้ต้องอยู่ฉลองความโสดให้กูก่อน” เวกัสไม่ยอม
“ไอ้เวย์ มึงก็โสดประจำ” วายุเองก็ไม่ยอมเช่นกัน
“เออ แต่กูไม่เคยโดนสวมเขาแบบนี้นี่หว่า”
“มีแต่สวมเขาให้คนอื่น โดนบ้างทำร้อง” ทิศเหนือแซว
“เออ กูยอมรับ หุบปากพวกมึงไปเลย มาแดกเหล้าโว้ย เลิกพูดเรื่องเมียเก่า”
“ได้ แล้วนี่ทำไมพวกมึงไม่สั่งกับแกล้ม” เจ้าของผับเอ่ยถาม
“สั่งแล้ว สั่งเหล้าเพิ่มไปแล้วด้วย วันนี้ลูกค้าผับมึงเยอะมาก สงสัยพนักงานจะเอาไม่ทันว่ะ ใจเย็นหน่อยโว้ยไอ้เจ้าของ” เวกัสเย้า
“วันหยุดลูกค้าเยอะจริง ๆ ขนาดจ้างพนักงานเพิ่มแล้วนะ ทั้งฟูลไทม์ พาร์ทไทม์ เด็กเชียร์ก็เพิ่ม แต่กูยังไม่เห็นเลยว่าคนไหน ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้า”
“เหอะ มัวยุ่งกับเรื่องอื่น” เวกัสแค่นหัวเราะ
“เออ มัวยุ่งกับเมีย ทำไม”
ขวัญข้าวหน้าแดงซ่าน ก้มหน้างุดก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่มดับความอาย แม้จะรู้แล้ว
