เวกัสตื่นขึ้นอีกครั้งในช่วงเย็น กวาดตามองทั่วห้องก็ไม่เห็นน้ำอิงแม้แต่เงาจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนประตูห้องน้ำจะเปิดออกตามด้วยน้ำอิงที่เพิ่งอาบน้ำจนหอมฟุ้ง
“อิง ฉันตื่นมาไม่เจอเธอ ตกใจแทบแย่”
คนป่วยพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่กลับต้องกุมท้องด้วยความเจ็บแล้วทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งไม่อาจฝืน
“ฉันแค่เข้าไปอาบน้ำ”
เธอเดินมาปรับเตียงให้เขานั่งเอนหลัง เปิดซีรีส์เรื่องโปรด แล้วรีบหาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้
“ฉันอยากอาบน้ำมากกว่า”
“ไม่ได้ นายมีแผลเย็บด้วย ยังโดนน้ำไม่ได้ ต้องเช็ดตัวก่อน”
“แต่อยากล้างหน้าแปรงฟัน ปวดฉี่ด้วย” คนป่วยงอแง
“งั้นฉันพาเข้าห้องน้ำนะ”
“อืม”
เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยก็ถูกพยุงมาแปรงฟัน แม้จะทำไม่สะดวกแต่เมื่อมีเธอคอยช่วยเหลือก็ไม่ลำบากเกินไปนัก
“ถอดเสื้อผ้าให้หน่อยสิ เช็ดตัวให้ในห้องน้ำเลยนะ”
“ก็ได้”
น้ำอิงจับเขาถอดเสื้อผ้าและเช็ดตัวให้จนสะอาดทุกซอกมุมไม่เว้นแม้จุ
