รถยนต์คันหรูที่กำลังขับเข้ามาในมหาวิทยาลัยชื่อดังชะลอความเร็วลงเมื่อเห็นสาวสวยคุ้นตาในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นจู๋เดินอยู่บนทางเท้า
เขาขับตามเธอไปเงียบ ๆ มุมปากมีรอยยิ้ม มือก็กดส่งข้อความหาแต่เธอกลับไม่ยอมยกโทรศัพท์ขึ้นมาอ่าน จึงตั้งใจจะขับไปจอดเทียบเพื่อรับเธอไปส่งยังตึกคณะบริหารธุรกิจแทน
แต่ทันทีที่เขาจะเหยียบคันเร่ง ก็มีรถยนต์ราคาแพงหูดับขับปาดหน้ามาจอดเทียบกับเธอเสียก่อน
ดูจากยี่ห้อและป้ายทะเบียนรถทำเอาวายุกัดกราม ดวงตาเพ่งมองไปยังสาวสวยที่ดูสะดุ้งตกใจนิดหน่อย แต่ก็หยุดคุยกับเจ้าของรถคันนั้น
“ขึ้นรถสิครับ ข้าวสวย เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ตะวัน ผู้บริหารระดับสูงทายาทเจ้าของธนาคารเอกชนขนาดใหญ่ที่วันนี้รับหน้าที่มาบรรยายพิเศษให้นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจชั้นปีที่สามจอดรถเทียบแล้วเปิดกระจกลงทัก
เขาเจอกับเธอครั้งแรกในคลาสเรียนเมื่อเดือนก่อน แต่ตอนนั้นเธอมีแฟนแล้วจึงไม่ยอมเปิดใจคุยกับผู้ชายในสถานะอื่
