เฮียหินอยู่โรงพยาบาลประมาณหนึ่งเดือน ช่วงที่เฮียอยู่โรงพยาบาลอาอี้ไม่ได้มาเยี่ยม ไม่ได้มาดูแล เธอไปจัดการเรื่องบัญชีลูกหนี้ของเฮีย อาอี้ปฏิเสธไม่ได้จึงต้องรับปากพี่ ๆ ว่าจะเป็นคนคอยช่วยเฮียหิน แต่ว่าขอดูแลช่วงที่เฮียกลับมารักษาตัวที่บ้าน ระหว่างนั้นเธอจะไปจัดการเรื่องบัญชีและดูแลคุณนายสมควร เพื่อนของเฮียก็บอกว่าเฮียอนุญาต อาอี้ถึงได้มาทำหน้าที่ วันนี้เฮียหินออกจากโรงพยาบาล พี่แดนไปรับเพราะเพื่อนของเฮียติดธุระกันทุกคน อาอี้ค่อนข้างกลัวที่จะต้องเจอเฮียหิน เธอไม่อยากให้เขาออกปากไล่ ไม่อยากเกิดความรู้สึกไม่ดี
ระหว่างที่กำลังกังวลเสียงรถดังอยู่หน้าบ้าน อาอี้จึงวางปากกาเดินออกมาหน้าบ้าน ถึงจะกลัวเขาไล่ยังไงก็ต้องออกมาต้อนรับ เฮียหินลงจากรถปรายตามองมาที่อาอี้ด้วยใบหน้านิ่งเรียบ
“เฮียหิวข้าวไหมคะ หรือจะพักผ่อนก่อน” ใบหน้าเรียบนิ่งของเฮียทำให้อาอี้วางตัวไม่ถูก
“มีอะไรกิน” ก็ยังดีที่เขาตอบ
“อี้ท
