เช้าวันต่อมาการินมาที่ห้องของพริกหวานเพราะเจอข้อความเด้งเข้ามารัว ๆ จนเขารำคาญก็เลยต้องมาจัดการให้จบ ไม่งั้นไอ้หินมันต้องส่งข้อความมากวนไม่เลิกไม่รา
“มาแต่เช้าเลยนะเฮีย” อาอี้เปิดประตูให้เฮียกานต์ เฮียฉีกยิ้มพร้อมชูน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋นมข้น
“อืม ซื้อน้ำเต้าหูมาฝาก พริกตื่นหรือยัง”
“เมื่อคืนเจ้ไม่ได้กลับมาห้องอะ ไปปาร์ตี้กับเพื่อนเก่าแล้วก็เลยยาว”
“อ้าว แล้วนี่ยังไม่กลับอีกเหรอ”
“เดี๋ยวก็น่าจะมาแล้ว เฮียเข้ามารอไหม”
“อืม เฮียมีเรื่องจะคุยกับอาอี้ด้วย”
“อะไรคะ” อาอี้รับน้ำเต้าหู้มาถือ เดินไปที่ครัว เฮียกานต์ปิดประตูเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าว
“เฮียได้ยินไปรท์บอกว่าอาอี้อยากย้ายออกไปอยู่ด้วยตัวเองเหรอ”
“ใช่ค่ะ อี้ไม่อยากให้เจ้พริกลำบากใจ”
“…” คำพูดของอาอี้ทำให้การินเงียบ
“น้ำเต้าหู้ค่ะ” อาอี้วางถ้วยน้ำเต้าหู้ลงที่โต๊ะ
“เพื่อนเฮียที่อยู่ต่างจังหวัดมีห้องอยู่ที่คอนโดนี้หนึ่งห้อง คนเช่าเ
