ต้องหนักแน่น

เวลาผ่านไปอีกร่วมเดือนอธิปยังไม่มีเวลาพากรรณิการ์ไปกรุงเทพฯ งานที่กระบี่และระนองในช่วงไฮซีซั่นนั้นค่อนข้างยุ่งตามปกติของมัน ส่วนกรรณิการ์เองก็ไม่ได้เร่งอยากไปแต่อย่างใด เธอสบายใจด้วยซ้ำที่ยังไม่ต้องไปพบหน้าผู้ใหญ่ บ่ายวันหนึ่งอธิปพากรรณิการ์ไปทำธุรกรรมเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้นของบริษัทของบิดา ที่เธอได้รับมันหลังจากเรียนจบกลับมา “เรียบร้อยแล้ว อีกสองวันเงินน่าจะโอนเข้าบัญชีกรรณเรียบร้อย” คมกริชพูดหลังจากที่ตรวจสอบเอกสารเรียบร้อย “ตื่นเต้นจังค่ะ ไม่คิดว่าจะขายได้เยอะขนาดนั้น” จำนวนเงินเกือบเก้าหลักที่เธอจะได้รับมันเกินสิ่งที่หญิงสาวคิดไว้มาก และเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมบิดาจึงฝากเธอไว้ให้ภาคย์ดูแลหลังจากที่เขาเสียชีวิต เพราะว่าผลประโยชน์มันมากขนาดนี้นั่นเอง มากจนสามารถเปลี่ยนให้ญาติกลายเป็นศัตรูไปได้ “นั่นสิ กรรณรวยกว่าพี่แล้วนะ” อธิปพูดยิ้มๆ ทำให้เธอหันมาค้อนให้หนึ่งครั้ง “แหม... ที่กรรณมี