เย็นวันนั้นดาหลาเลิกงานเร็วกว่าปกติแต่หญิงสาวไม่ได้ว่าอะไรนางเพราะเข้าใจว่านางป่วย อธิปที่มาส่งกรรณิการ์ตอนบ่ายที่บ้านแล้วเขาก็ออกไปไหนอีกไม่ทราบเพราะไม่ได้บอกไว้ ปล่อยให้หญิงสาวอยู่บ้านคนเดียว
กรรณิการ์ลงมาสำรวจชั้นล่างว่ามีอะไรรับประทานหรือไม่ หลังจากดาหลาและทุกคนกลับไปแล้ว เห็นว่าในโต๊ะอาหารมีจานที่มีฝาปิดวางอยู่หลายใบ เธอคิดว่าเป็นอาหารเย็นจึงเปิดดูว่ามีอะไรบ้าง
หากแต่ก็ต้องแปลกใจ เมื่อเปิดจานใบแรกออก มันไม่ใช่อาหารแต่เป็นดอกไม้สีม่วงชนิดหนึ่ง
“ดอกไฮยาซินธ์สีม่วงเหรอ” หญิงสาวหยิบมันขึ้นมาดู มีการ์ดเล็กๆ แนบอยู่
‘ขอโทษอีกครั้งกับทุกเรื่องที่ทำให้เธอเคยเสียใจ’
กรรณิการ์ใจเต้นแรงขณะที่เปิดจานต่อไป เป็นดอกกุหลาบสีแดงสองดอก และเช่นกันมีการ์ดแนบมาด้วย
‘รักแรกคือกรรณ และรักที่สองก็คือน้องกิฟต์ พี่รักกรรณกับลูกจริงๆ นะ’
หญิงสาวตาแดงๆ ขณะที่เปิดจานที่สามเป็นการ์ดใบเล็กๆ วางไว้ใบเดียว ‘มอ
