เช้าวันใหม่… อ๊ะ!! มิลินร้องออกมาด้วยความเจ็บหลังจากพยายามจะลุกออกจากที่นอนมือบางกุมท้องตัวเองเอาไว้แน่นใบหน้าสวยนิ่วหน้าเธออยากจะร้องไห้มากเหลือเกินมันเจ็บจนเธอไม่รู้จะบรรยายยังไงดี “เมื่อไร่จะชินสักทีนะ” มิลินเอ่ยพึมพำเบา ๆ คนเดียว “มิลินเจ็บเหรอ” สกายตกใจเสียงร้องของคนรักดีดตัวออกจากที่นอนพลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เพี๊ยะ!! มือบางฟาดลงบนไหล่แกร่งซะเต็มแรง “เจ็บสิเราบอกแล้วใช่ไหมว่าให้ทำเบา ๆ” มิลินพร่ำบอกเขาทั้งคืนว่าเบา ๆ แต่อีกคนเหมือนติดลมไม่ฟังเสียงร้องบอกของเธอเลย “กายเพลินไปหน่อยนะ” “เพลิน!!!” เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากัน `เพลินคืออะไรรุนแรงสิไม่ว่า` “ปวดมากไหมเดี๋ยวกายไปหายาให้” สกายลงจากเตียงเดินไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองก่อนจะหยิบยาแก้ปวด แก้อักเสบพร้อมกับน้ำเปล่าที่มีอยู่ในห้องมาส่งให้มิลิน ฟอด!!! ”กายขอโทษก็เราไม่ได้เอากันตั้งนานกายคิดถึง“ สกายก้มลงไปหอมแก้มมิล

