บทที่ 13 อย่ามายุ่งกับเราอีก

1619 คำ

หลังจากที่ซันและขนมกลับไปมิลินก็หนีหน้าเขาด้วยการนอนหลับทิ้งให้คนเฝ้าไข้นั่งเงียบอยู่คนเดียวบนโซฟา จนดึกสกายที่รู้สึกเครียดและเหนื่อยล้ามาก ๆ ก็เผลอหลับไป มิลินรู้สึกตัวตื่นขึ้นในช่วงตี 1 ร่างบางลุกออกจากเตียงช้า ๆ เดินไปหยิบมือถือของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะกลางหน้าโซฟาจัดการทำธุระบางอย่างเสร็จและเอามือถือกลับไปวางไว้ที่เดิม 07:30 น. สกายตื่นขึ้นก่อนที่เขาจะลุกไปดูมิลินที่ยังนอนหลับสนิท “เพราะยาที่กินทำให้เธอหลับได้มากขนาดนี้เลยเหรอ” สกายเอ่ยพลางดึงผ้าห่มมาห่มให้อย่างเบามือ ทั้งที่ความจริงหลังจากตื่นมามิลินก็นอนไม่หลับอีกเลยกว่าเธอจะหลับได้อีกครั้งก็ปาเข้าไปเกือบเช้าแล้ว เธอนอนคิดทบทวนทุกอย่าง ๆ ถี่ถ้วนและตัดสินใจทุกอย่าง ๆ แน่วแน่ สกายเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำและเขาก็เก็บเสื้อผ้าข้าวของใส่กระเป๋าให้กับมิลินเพราะคุณหมออนุญาตให้มิลินออกจากโรงพยาบาลได้ในวันนี้ “แม่ มาตั้งแต่ตอน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม