“กินสตอเบอรี่ไหม“ สกายพามิลินเดินไปถึงร้านขายสตอเบอรี่ลูกโตสีแดงสดดูน่ากิน
“อ้าปากเร็ว” เขาหยิบลูกหนึ่งขึ้นมาก่อนที่จะตั้งท่าป้อนให้มิลินอีกคนเอาแต่ยืนนิ่งไม่ยอมอ้าปากรับสักที
“หรือต้องป้อนกับปาก” คำพูดของเขาทำให้มิลินต้องยอมอ้าปากรสชาติหอมหวานของมันทำให้มิลินรู้สึกชอบใจอยู่ไม่น้อย
”เอาไหม“
”เอา ๆ เยอะ ๆ เลยอร่อยมากสกายลองชิมสิ“ คนตัวเล็กดูตื่นเต้นกับรสชาติของมันอยู่ไม่น้อย เธอหยิบขึ้นมาหนึ่งลูกป้อนให้เขาบ้าง ทั้งสองยืนป้อนสตอเบอรี่ให้กันอย่างมีความสุขไม่ไกลมากก็มีพราวฟ้า ฟาโรและสองแสบแอบตามดูทั้งสองอยู่ห่าง ๆ
“เหนื่อยไหมหนาวหรือเปล่า” สกายคอยถามเธออยู่ตลอดทั้งสองเดินดูนั่นนี่ไปเรื่อย ๆ จนมาถึงจุดนั่งพัก
“เหนื่อยเมื่อยด้วย” มิลินนั่งลงมือสองข้างบีบขยำขาตัวเองเธอเดินจนเมื่อยขา
พรึบ!!
“สกายทำอะไร?” มิลินถามเสียงหลงหลังจากเห็นเขานั่งยอง ๆ ลงไปตรงหน้า
”เมื่อยไม่ใช่เหรอ“ สกายจับเท
