[ทศพล Talk]
บรรยากาศหลังโรงพักในช่วงหกโมงเย็นแทบไม่ต่างไปจากหนังผีที่เคยดูในละคร ยิ่งอยู่ใกล้มุมที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของรถ บ้างก็มีคราบเลือดขึ้นสนิมเกรอะอยู่ แต่ผมไม่ใช่คนขี้ขลาดหวาดกลัวต่อผีขนาดนั้น เลยไม่ได้สะทกสะท้านกับเรื่องนี้ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตารอเป้าหมายที่อยู่ด้านในตึกสามชั้น ที่ไม่ออกมาเสียที
“มันจะทำงานยันเช้าเลยหรือไงวะ”
ผมบ่นอุบพลางเอื้อมมือหยิบกาแฟเข้ม ๆ ขึ้นมาดื่ม ก่อนจะเด้งพรวดขึ้นมาสตาร์ตรถเพราะเห็นรถสีขาวยกสูงคันใหม่เอี่ยมเคลื่อนตัวออกมาจากโรงพัก และมุ่งตรงสู่ถนนใหญ่
ผมไม่มั่นใจว่าปลายทางของไอ้ทิศคือที่ไหนกันแน่ เพราะขับรถมาได้สักพักมันก็เริ่มขับเลี้ยวเข้าไปในซอย ก่อนจะลัดเลาะไปมั่วซั่วราวกับรู้ว่ามีผมขับตามมา แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังไม่หยุดขับตาม ปล่อยให้มันขับหลอกล่อจนกระทั่งมาถึงทางตัน
มีสองอย่างที่ผมคิดอยู่ในหัวตอนนี้ อย่างแรกคือ มันมาทำงานสืบสวนอะไรสักอย่าง กับ
