สิบโมงเช้าที่สำนักงานเขตตามนัด

ตอน 45 ตัดมาบนรถยนต์สีดำ ที่กำลังแล่นไปตามถนนอย่างเงียบเชียบ ในยามโพล้เพล้ใกล้ค่ำ แสงสุดท้ายของวันทอดเล็มผ่านกระจกรถ เก่ง : ขับรถพาธีภัทรกลับบ้านตามเคย แต่บรรยากาศวันนี้กลับต่างจากทุกครั้ง เขาเหลือบมองกระจกมองหลังเงียบๆ เจ้านายของเขานั่งนิ่ง ไม่มีคำพูด ไม่มีสายตาเอ่ยอะไรออกมา แม้แต่โทรศัพท์ในมือก็ยังเงียบ เหมือนเจ้าของมัน เก่ง : ถอนหายใจในใจ ปกติ... ตอนนี้เจ้านายต้องอยู่คอนโดคุณไออุ่นสิ แต่วันนี้... กลับบ้านทันที ขณที่ไฟหน้ารถ สาดไปยังรั้วหน้าบ้านหลังโตที่คุ้นเคย เมื่อรถจอดสนิท ธีรภัทร : เปิดประตูลงจากรถโดยไม่พูดอะไร เขาเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางเงียบงัน ท่ามกลางความหรูหราที่ เหมือนยิ่งขับความโดดเดี่ยวให้ชัดเจน เก่ง : ยังคงอยู่ในรถ มองตามเจ้านายที่เดินขึ้นบันไดหน้าบ้านไปช้าๆ ร่างสูงที่เคยมั่นใจนักหนา วันนี้กลับดูอ่อนแรงอย่างประหลาด "เวลาเจ้านายเงียบแบบนี้... แปลว่าในใจเขากำ