ภายในห้องทำงานเงียบจนน่ากลัว

ตอน 47 ไออุ่น : พูดเบาๆด้วยความอึดอัด " ฉันเดินเองได้ค่ะ..." ธีภัทร : เขาไม่ตอบอะไร พอเดินเข้าลิฟท์กดชั้นบนสุดเรียบร้อย ธีภัทร : เอ่ยเสียงต่ำแค่ประโยคเดียว " ถ้าคุณยังดิ้นแบบนี้... ผมจะโยนคุณลงพื้นเดี๋ยวนี้" น้ำเสียงนั้นนิ่ง ไม่ตะคอก แต่กดดัน... จนเธอต้องชะงัก ไออุ่น : กัดฟันแน่นพูดสวนสียงเรียบ " ฉันเดินเองได้ค่ะ..." ธีภัทร : เขาตอบทันทีโดยไม่มองหน้าเธอ "ดี..." แต่ทันทีที่เธอเริ่มจะขยับตัวลง มือหนาของเขากลับจับแขนเธอไว้แน่น แรงบีบไม่ถึงกับทำร้าย แต่ชัดเจนว่า... เขาไม่อนุญาตให้เธอไปไหน ถ้าเขายังไม่ปล่อยมือ ไออุ่น : เธอมองหน้าเขาสายตาสั้นนิดๆ เพราะไม่เข้าใจความรู้สึกของเขาในตอนนี้ ขณะนั้น... เสียงลิฟต์ 'ติง' ดังขึ้นถึงชั้นสูงสุด ประตูลิฟต์เปิดออก ธีภัทร : ยังคงจับแขนเธอไว้แน่น ลากจูง... หรือพาเดินก็ตามแต่ใครจะมอง แต่สำหรับไออุ่น เธอกำลังถูกพาเข้าไปสู่พื้นที