ตอน 57
เสียงเตียงที่ไหวตามแรงขยับ เสียงผ้าปูที่นอนที่เสียดสีเบาๆ เสียงลมหายใจที่หนักขึ้นของทั้งคู่ ถูกกลืนหายไปกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดผ่านม่านเข้ามา ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดอีก เพราะเช้านี้ทุกอย่างถูกสื่อออกมาหมดแล้ว ไม่ใช่แค่ความต้องการ แต่คือความรู้สึก ที่ทั้งสองพร้อมใจให้กันอย่างแท้จริง
หลังจากนั้น
ไออุ่น :
ลุกขึ้นจากที่นอนไปอาบน้ำ ก่อนพูดเบาๆ
"บอส... กลับห้องไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ"
ธีภัทร :
พยักหน้าเบาๆ แล้วลุกขึ้น
"ครับคุณรอผมก่อนนะอย่าเพิ่งลงไปก่อน"
ไออุ่น :
พยักหน้า ก่อนเดินเข้าห้องน้ำ แต่เธอไม่ได้พูดอะไร
ตัดไปเมื่อคืนที่ผ่านมา
คุณหญิงพิกุล
เดินขึ้นมาบนชั้น 2 ของบ้านในจังหวัดค่ำ เธอกะจะขึ้นห้อง แต่จังหวะที่ผ่านหน้าห้องของไออุ่น สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างสูงของลูกชายตัวเอง ยืนอยู่หน้าห้องผู้หญิงในเวลานี้ เธอขมวดคิ้วนิดๆ ก่อนจะหยุดยืนเงียบ แล้วมองอยู่ห่างๆจากหัวโค้งของบันได
ธีภั
