“ไม่ต้องหรอกครับนาย เหมือนจะเป็นรถพ่อของนายหญิงครับ”
สิ้นเสียงของโจ๋ ก็เป็นฝ่ายมิรินที่หันกลับไปมองรถด้านหลังบ้าง ซึ่งมันก็คือรถที่บ้านเธอจริงๆ
“รถบ้านเค้าจริงด้วยเธอ”
“อืม” ได้ฟังการยืนยันแบบนั้น ร่างสูงจึงกลับไปนังพิงเบาะรถต่อด้วยความสบายใจ
“เอาไงครับนาย ต้องไปบ้านไหนครับ”
“กลับคฤหาสน์”
“ครับ!”
“งั้นเค้าโทรบอกพ่อเอง พ่อจะได้เลิกตามเรา” โทรศัพท์ส่วนตัวถูกหยิบออกมาจากกระเป๋าสะพาย ทว่าออสโลกลับแย่งไปถือไว้ในมือ
เขากดปิดเครื่อง จากนั้นจึงหย่อนลงในกระเป๋าเสื้อตนเองท่ามกลางความงุนงงของคนตัวเล็ก
“เธอแกล้งอะไรอีกเนี่ย”
“อยากตามก็ให้ตาม อีกนิดจะถึงบ้านเราแล้ว”
คนเจ้าเล่ห์พูดพลางยกยิ้มมุมปาก นั่นทำให้มิรินเข้าใจได้ทันทีว่าแฟนหนุ่มกำลังหาเรื่องกลั่นแกล้งบิดาตนเอง
“เดี๋ยวคุณพ่อก็โกรธหรอก” เธอเข้าใจดีว่าออสโลกับบิดามีเรื่องระหองระแหงกัน แต่ก็ไม่อยากให้คนที่ตนเองรักทั้งสองคนทะเลาะกันเท
