(ฮะ!? ลุงเวย์โทรหาป๊าเพราะแค่แกไปฉีกหน้าพ่อยัยเอลลี่เนี่ยนะ! มันต้องขนาดนั้นเลยเหรอวะแก)
เพื่อนสนิทของเธอโพล่งขึ้นเสียงแหลมหลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่วันงานประมูล
“ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ประธานหวังเป็นแค่เจ้าของสายการบินไม่ใช่เหรอ?” คนตัวเล็กเอนตัวพิงหัวเตียงหน้าเครียด ไม่คิดว่าเรื่องแค่นี้ถึงกับต้องโทรหามาเฟียคนอื่น
นึกว่าอย่างมากก็คงบาดหมางกันแค่วีกรุปกับสายการบินดราก้อนแปซิกแอร์ไลน์ ซึ่งครอบครัวไม่คิดจะลงทุนด้วยแต่แรก
(ไม่รู้อะ ฉันไม่เคยสนใจงานของที่บ้าน แต่งงานมีผัว คอยดันผัวให้เป็นคนใหญ่คนโตก็เหนื่อยจะแย่)
คนนั่งฟังเบ้ปากใส่โทรศัพท์ แต่ก็ไม่เกินจริง ซิดนีย์เลือกที่จะไม่รับตำแหน่งผู้อำนวยการด้านการเงินของลูซโซ เพื่อเปิดทางให้พ่อตนเองเห็นความสามารถของกันภัย
(แต่แกไม่ต้องคิดมากหรอก ให้ผู้ใหญ่เขาจัดการไป เผลอๆ รอพี่โลหายป่วยก็คงมาจัดการเอง)
ซิดนีย์พู
