การกินข้าวร่วมโต๊ะกันวันนี้ คนที่ดูจะมีความสุขที่สุดคงไม่พ้นมิริน กินสลัดต่อด้วยของคาว ปิดท้ายด้วยของหวานอย่างลูกแพรตุ๋นไวน์แดงเสิร์ฟคู่กับไอศกรีมวานิลลาที่ไม่ได้กินนาน
“อร่อย~ นนนี่กินไหม?” ของหวานของเธอกับนนนี่คืออย่างเดียวกัน แต่เพื่อนของเธอกลับเอาแต่ยกน้ำส้มขึ้นดื่มยิ้มหน้าเจื่อน
สงสัยน่าจะยังประหม่า
“มิรินกินเหอะ จะได้มีแรง”
คนตัวเล็กเอียงคองุนงงกับคำปฏิเสธของเพื่อน ก่อนจะเลิกสนใจเพราะมีมือหนามาลูบศีรษะให้ตอนกินข้าว
ออสโลตอนเด็กชอบเล่นผม ลูบหัวให้เธอเวลากินข้าว มันทำให้เธอรู้สึกดีและกินได้เยอะ กระทั่งถึงเวลาเคลียร์ค่าใช้จ่าย วันนี้ออสโลก็ยังเป็นเจ้ามือให้ด้วย
แหงสิ ทั้งโต๊ะเขารวยสุด จ่ายค่าอาหารมื้อเดียวขนหน้าแข้งคงไม่ร่วง
“เราไปนั่งรถเล่นกันหน่อยดีไหม?” เขาออกปากชวนในขณะที่กำลังขับรถพากลับบ้าน
มิรินเองก็อมยิ้มพร้อมกับพยักหน้า ตอนนี้เพิ่งจะหนึ่งทุ่มเท่านั้น เธอเองก็ยังอยา
