งานเลี้ยงรอบดึกถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้งานกลางวัน เสียงดนตรีบรรเลงเพลงคลาสสิคดังคลอตลอดงานกระทั่งเสร็จสิ้นพิธีอวยพรบ่าวสาว
คนตัวเล็กมองเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม คอยส่งเสียงเชียร์และปรบมือให้ตลอดเวลาที่เพื่อนขึ้นพูดต่อหน้าแขกบนเวที กระทั่งซิดนีย์และกันภัยเดินมาถึงโต๊ะที่เธอนั่งกับพ่อแม่ มิรินไม่รีรอที่จะสวมกอดกันเป็นการแสดงความยินดีอีกครั้ง
“ยินดีด้วยอีกครั้งนะ ต่อไปก็เลิกทำหน้าเป็นตูด ระวังลูกจะเลียนแบบ”
“ต่อให้ทำหน้าเหมือนตูดก็สวย เพราะสวยเหมือนแม่” นิ้วชี้เล็กจิ้มแก้มตนเองแสดงหลักฐาน
คำพูดยกยอตัวเองจากเจ้าของปากอวบอิ่มทำเอามิรินและคนอื่นๆ หัวเราะออกมากับนิสัยน่ามันเขี้ยวของซิดนีย์
“พ่อกับแม่จะกลับกันก่อน พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปจีนตอนเช้า มิรินจะอยู่ต่อใช่ไหมคะ?” ข้าวปั้นถามลูกสาวหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ และเริ่มมีแขกทยอยกลับบ้างแล้ว
“ค่ะ มิรินอยากอย
