Badass 17 | แพทริเซีย

1516 คำ

รถตู้ขับออกจากห้างสรรพสินค้าทันทีที่ประตูปิดลง มือเล็กทุบตีเขาด้วยความไม่พอใจเป็นพันทวี ทว่ามา‍เฟียหนุ่มกลับเอาแต่กอดเอวบางและนั่งเฉย กล้าดียังไงทำกับเธอขนาดนี้ “ปล่อยเค้าลงข้างทางเดี๋ยวนี้เลยนะ! เค้าจะกลับบ้าน!” “เดี๋ยวไปส่ง ขอกลับบ้านไปทำธุระก่อน” “ไม่เอา” เธอฟาดกลางแผ่นหลังเขาเพียะใหญ่ เสียงดังฟังชัดไปทั้งรถ “มิ‍ริน หยุดตีเค้าเดี๋ยวนี้!” ออส‍โลขึ้นเสียงใส่คนตัวเล็กด้วยความเจ็บ ทีแรกตั้งใจว่าจะปล่อยให้เธอตี เดี๋ยวเหนื่อยก็เลิกเอง แต่มิ‍รินดันอึดและแรงดีกว่าที่คิด “ถ้าไม่หยุดตีเค้าเอาเธอในรถแน่!!” ได้ผลชะงัด สองมือที่กำลังทุบตีเขาหยุดค้างกลางอากาศทันที เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวหรือลดมือลงด้วยซ้ำ “มิ‍รินจะกลับ” “ก็เดี๋ยวค่อยกลับ เค้าต้องกลับไปป้อนยาแพทริเซีย รอหน่อยได้ไหมล่ะ!” น้ำเสียงกึ่งดุกึ่งโมโหพูดออกตามอารมณ์อย่างไม่ทันไม่ฉุกคิด ทำเอาคนที่กำลังโกรธค่อยๆ สงบลงเมื่ออารมณ์อื่นเข

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม