“อ๊ะ! พี่เพลิง...”
มาถึงเพนต์เฮาส์ก็ถูกเพลิงพศุตม์รวบตัวเข้าไปกอดทันที เขากดจมูกหอมเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอยู่อย่างนั้นไม่ยอมปล่อย กอดตระกองเธอไว้แนบแน่นชิดแผงอกกำยำ ก่อนจะเกยปลายคางไว้บนลาดไหล่เล็ก พลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวล
“พี่ดีใจนะ ที่วันนี้ผู้หญิงคนนั้นคือเรน ไม่ใช่คนอื่น”
“แล้วถ้าเป็นคนอื่นล่ะคะ พี่เพลิงจะทำยังไง” หยาดลดาเงยหน้าสบตาเขาพลางถามกลับ
เพลิงพศุตม์ผละอ้อมแขนออกมาให้เธอหันมาเผชิญหน้ากัน เขากดสายตาลุ่มลึกมองเธอ ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมสีอ่อนที่หล่นมาปรกใบหน้าไปทัดเก็บไว้ที่ใบหูอย่างดี สบตาเธออีกครั้งด้วยความรักใคร่สุดหัวใจ
“พี่ก็จะบอกกับเธอไปตรงๆ ว่าพี่มีคนรักอยู่แล้ว มีคนที่อยากแต่งงานด้วยอยู่แล้ว แล้วก็จะขอร้องให้เธอคนนั้นเห็นใจ”
“แล้วถ้าเธอไม่เห็นใจล่ะคะ”
“พี่ก็จะเปิดรูปเรนให้พวกเขาดู ว่าแฟนของพี่ทั้งสวย ทั้งน่ารัก แล้วก็แสนดี แถมยังทำอาหารเก่ง ดูแลพี่ไม่มีข
